وضعیت اهدای مغز در کشورهای دیگر چگونه است؟

در شرایطی که بانک مغز تازه تاسیس کشورمان با عدم وجود بافت مغز کافی برای مطالعات پزشکی روبرو است، کشورهای مختلف دنیا با ایجاد شبکه های بانک مغز و فرهنگ سازی در اهدای مغز، به پیشرفت های قابل توجهی رسیده اند.

وضعیت اهدای مغز در کشورهای دیگر چگونه است؟

به گزارش خبرنگاران، مراکزی به نام بانک مغز در اقصی نقاط دنیا وجود دارد که بافت مرکزی سیستم عصبی یا همان نمونه های مغز اهدایی را جمع آوری می نمایند و در شرایط ویژه نگه داری می نمایند تا پژوهشگران با استفاده از آنها بر روی شناسایی و یافتن درمان برای بیماری های سیستم عصبی مطالعه نمایند.

این نمونه ها به واسطه افرادی که مغز خود را پس از مرگ به این مراکز اهدا می نمایند، فراهم می شوند.

تحقیقات در دهه های گذشته نشان داده است که مطالعه بافت مغز انسان برای افزایش درک ما از عملکرد سیستم عصبی ضروری است.

مطالعات ژنتیکی، مولکولی و آناتومی مغز انسان، با تمرکز بر طبیعت بیولوژیکی بیماری های روانپزشکی و عصبی حاد، به لطف کوشش های محققان و افزایش روزافزون تعداد اهدانمایندگان سخاوتمند مغز، توسعه می یابد.

این مطالعات امید تازه ای برای درک مکانیزم های مخفی مغز که موجب اختلالات بسیار شدید مغزی می شوند، به ارمغان می آورند.

جمع آوری مغز افرادی که دارای هیچ گونه اختلال عصبی نیستند و به نام مغزهای کنترل شناخته می شوند نیز به منظور انجام تحقیقات در زمینه اختلالات عصبی و روانپزشکی، ضروری هستند.

مغز کنترل به محققان اجازه می دهد دانش خود را از مغز انسان گسترش دهند و دریابند که چه تغییراتی در افراد مبتلا به اختلالات مغزی رخ می دهد.

بانک های مغز نمونه هایی از اطلاعات جمعیت شناختی و بالینی را به واسطه تحقیقات محققان واجد شرایط در سراسر جهان به اشتراک می گذارند. بسیاری از بانک های مغز به عنوان بخشی از کنسرسیوم های بزرگ کار می نمایند که موجودی بانک های کشورهای مختلف را تامین می نمایند.

برخی از شبکه های بانک مغز در سراسر دنیا عبارتند از:

شبکه بانک مغز استرالیا که متشکل از 6 بانک منطقه ای است که درخواست اهدای بافت از خارج از استرالیا را نیز می پذیرد.

شبکه مغز اروپا(BrianNet Europe) که شبکه ای متشکل از 19 بانک مغز از 11 کشور اروپایی است. دریافت نمونه در این بانک ها بر اساس پروتکل های استاندارد گردیده انجام می گیرد.

مرکز هماهنگی ملی آلزایمر(NACC) مجموعه از هسته های نوروپاتولوژی را در 27 مرکز تحقیقاتی به یک پایگاه داده واحد متصل می نماید. این مرکز حاوی 13 هزار مغز است که 3000 تا عدد از آنها با اطلاعات بالینی و شناختی گسترده همراه است.

نوروبیوبانک ان.آی.اچ (NeuroBioBank) 6 انبار ایالات متحده آمریکا را از طریق یک پورتال وب معمولی پیوند می دهد. بانک های عضو آن نمونه های عمدتا همراه با اختلالات عصبی و اختلالات روانپزشکی و بیماری های سیستم عصبی غیر از بیماری آلزایمر را ذخیره می نمایند. تمام بافت ها با استفاده از همان پروتکل استاندارد گردیده جمع آوری می شوند.

شبکه بانک مغز بریتانیا که 10 بانک مغز بریتانیا را گردهم آورده است که شامل 10 هزار مغز و اطلاعاتشان در یک پایگاه داده متمرکز و با قابلیت جستجو است.

و اما مرکز منابع بافت مغز هاروارد (HBTRC) که به عنوان یکی از قدیمی ترین بانک های مغز دنیا در سال 1978 در بیمارستان مک لین و یک منبع متمرکز برای جمع آوری و توزیع نمونه های مغز انسان برای تحقیقات بر روی مغز تاسیس گردیده است.

دانشمندان مراکز عالی دانشگاهی و پزشکی سراسر کشور از HBTRC برای تحقیق خود درخواست بافت می نمایند و از آنجایی که اکثر این مطالعات را می توان بر روی مقدار بسیار کمی از بافت مغز انجام داد، هر مغز اهدا گردیده تعداد زیادی نمونه برای بسیاری از محققان فراهم می نماید.

با این حال، محققان برای انجام آزمایش های معتبر، ضروری است که با انواع نمونه های مغزی به آزمایش و تحقیق بپردازند.

دولت ها برای ترغیب مردم به اهدای مغز و شرکت در این حرکت علمی، برنامه های مختلفی را در نظر می گیرند.

به عنوان مثال طبق گزارش ایندیپندنت، کشور اسپانیا در اهدای عضو در رتبه اول دنیا واقع شده است و الهام بخش بسیاری از دیگر کشورها گردیده است. بسیاری از مردم در این کشور دارای کارت اهدای عضو هستند و این کار تبدیل به یک فرهنگ در بین مردم اسپانیا گردیده است.

آماری که در سال 2017 منتشر شد، نشان می دهد 2183 اسپانیایی پس از مرگ، اعضای خود را اهدا نموده اند.

تعقیب نماینده اسپانیا در جدول اهدا نمایندگان اعضا، کشور کرواسی است که سال گذشته پس از 26 سال صدرنشینی در این جدول، صندلی خود را به اسپانیا واگذار کرد.

کشورهایی که از فقدان یک سیستم منظم رنج می برند و با کمبود اهدا نماینده روبرو هستند، کوشش می نمایند با تغییر و اصلاح قوانین به استقبال این مشکل بروند.

دلیل موفقیت اسپانیا در این امر، قانون مفیدی است که راجع به اهدای عضو در این کشور اجرا می گردد. بدین صورت که برخلاف بسیاری از کشورها، اگر فرد نمی خواهد اعضای بدنش پس از مرگ اهدا شوند، باید درخواست خود را ثبت کند. در غیر این صورت هر فرد به عنوان یک اهدا نماینده اعضا در نظر گرفته می گردد.

این در حالی است که در بسیاری از کشورها از جمله ایران، این روند معکوس است و هر فرد در صورت تمایل باید فرم درخواست کارت اهدای عضو خود را تکمیل کند تا پس از مرگ مغزی احتمالی، سندی بر رضایت وی باشد.

اکنون به عنوان مثال قانون گذاران کشور بریتانیا به اصلاح این قانون به عنوان مسئله کلیدی در افزایش تعداد اهدا نمایندگان عضو نگاه نموده اند.

انگلیس تصمیم گرفته است از سال 2020 مانند اسپانیا تمام شهروندان خود را در صورت عدم ثبت درخواست مبنی بر عدم تمایل به اهدای عضو، یک اهدا نماینده تلقی کند.

منبع: خبرگزاری ایسنا

به "وضعیت اهدای مغز در کشورهای دیگر چگونه است؟" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با وضعیت اهدای مغز در کشورهای دیگر چگونه است؟

نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید